Amandelbloesem
Straks is het weer kerst. Jaren lang noemde we de workshop die we rond de kerst gaven ''Het feest van het licht''. Dit jaar vieren we de terugkeer van het licht met een klein besloten vrienden groepje. We zoeken de viering van het licht in ons zelf. Iedere avond zien we de zon in de prachtigste rode kleuren op een andere plek steeds verder naar links achter de bergen verdwijnen. De terugkeer in een beweging naar rechts is ons feest van het licht. Konden we zo ook maar de beweging van de minder wordende welvaart zien keren. Het is zeker mogelijk om in je eigen soms aanwezige somberheid, te ervaren dat het tij keert. Dit kantelmoment is eigenlijk steeds weer een feest van het licht. Voor ons kerstfeest zijn we al een tijdje bezig om een buiten openhaard te maken. We wilden deze haard maken op een plek waar veel spullen stonden te wachten om een definitieve plek te krijgen. Dus begonnen we eerst om het dak van de molen te restaureren zodat de wachtende spullen daar het onderkomen zouden krijgen. Bij het restaureren van de molen kwamen we allerlei zaken tegen die ook weer onze aandacht vroegen en kerst kwam maar dichterbij. Nu is het molendak dicht, de spullen op hun nieuwe plek in de molen, de basis voor de openhaard gebouwd en een gat voor de schoorsteen in het dak met een stuk van de schoorsteen al klaar. Zo leren we de weg af te leggen die nodig is om te komen waar we willen zijn. De kans is nu groot dat we met kerst heerlijk voor een warm knappend haardvuur, onder een dakje maar toch buiten rond onze openhaard kunnen zitten. Bijzonder is dat we de eerste amandelbloesem bij ons al zo vroeg gezien hebben. Graag wensen we jullie, met deze foto, een kerst waarin je licht kan ervaren in jezelf en daarom ook in de ander. Een week later is er dan weer een nieuw jaar en daar willen we jullie alle inspiratie toewensen die je nodig hebt om de volheid van je leven te ervaren in al z'n diversiteit die er steeds weer is, opdat je kan zien dat het leven nooit saai hoeft te zijn.
Moeder Nel, woont sinds april in Rotterdam
tel. 010 422 7323
Er is een bekend beeld dat verteld dat een glas half leeg of half vol gezien kan worden. Je hebt een keuze, maar ik denk dat het glas bij de meeste mensen veel voller is dan half en toch zien ze slechts wat er ontbreekt. Meestal gaat het over de macht van het ontbrekende maar weet dat je de aandacht kan verleggen.
Als je een relatie hebt gaan de dingen waar je in het begin zo blij mee was, als je niet alert bent, wennen en in dat wennen gaat de glans van het unieke verloren en wordt het meestal gewoon. Als je klein bent en doorkrijgt dat je ouders hebt, zal je alle privileges die je hebt en alles wat er voor je is als van zelf sprekend ervaren.
In de media gaat het “nieuws” steeds over het tekort, het ontbrekende, de crisis, het missende, de misdaad, de oorlog, de diefstal, de hongersnood en zelden over de overvloed of onze rijkdom.
In een vertrouwde relatie of vriendschap is het de kunst om te blijven zien waar je allemaal dankbaar voor kunt zijn en wat je zo waardeert in de ander i.p.v. wat je irriteert of ontbreekt.
Zo ook in je leven, ga elke dag een poosje zitten en besef waar je allemaal dankbaar voor kunt zijn en wees oprecht en in overgave d a n k b a a r .
Je gezondheid: natuurlijk is er altijd wel wat te verbeteren of is er ergens wat verstijving of zo maar er is veel en veel meer wat allemaal wonderbaarlijk goed werkt: Je voeten die je dragen, je ogen die zoveel zien, je armen die zoveel kunnen aanraken, je huid die je zoveel kan laten voelen, je oren waarmee je zoveel kan horen, enz. enz.
Oefen met een paar mensen om de beurt iets te noemen waar je dankbaar voor bent. Je zal merken dat je elkaar leert om nog dankbaarder te zijn. Want zoveel is vanzelfsprekend maar dat is jammer want dan mis je een reden tot dankbaarheid.
Je kunt bijvoorbeeld dankbaar zijn voor:
Je huis en alles wat je daarin tot stand gebracht hebt.
Je leven en alles wat je daar in al gedaan hebt.
Je levens omstandigheden en de klus die het was om het zover te krijgen.
Je auto, je fiets. Het land waar je woont, vrede en vrijheid. Je denken.
Je moeder dat je geboren bent. Dat je leeft. Deze prachtige aarde. De lucht die je ademt. Zwaartekracht
Zon en regen. Je mobieltje. Je schoenen. Je bril. En ga zo maar vooral lang door.
We hebben net de workshop met Paul afgerond over Krishnamurti die eind vorige eeuw leefde en zulke prachtige ideeën heeft achter gelaten. Deze ideeën beoefenden we in deze workshop. Heel boeiend om ook weer te ontdekken dat het er steeds weer om gaat om uit de identificatie met je gedachten te komen. Om steeds bij iedere gedachte te weten dat het slechts een gedachte is en vooral niet JIJ! Want jij bent veel, veel meer als slechts die kleine eenvoudige gedachte! Krishnamurti zegt dan ook dat eigenlijk mediteren iets willen bereiken is door gedachten en dat kan niet want het is iets buiten je zelf willen bereiken en het enige wat je kan is ervaren dat je denkt, loopt, kijkt, praat, geniet, enz. Als je in de ervaring kan blijven dat er iets aan het gebeuren is als een waarnemer dan zijn we op de goede weg.
Een lang verwachte wens ging onlangs in vervulling. De vallei was en is zeer kwetsbaar voor bosbrand. Tot u toe hebben we ons bezig gehouden met onze accommodaties om steeds redelijk comfortabeler hier te kunnen verblijven maar daar had de vallei niet zo veel aan tot nu toe. Dus is er nu een bluswater reservoir wat we ook gebruiken als zwembad. Dus nu komen de twee samen. Omdat wij hier wonen is de vallei veiliger voor bosbranden. Een ander project wat ons blij maakt is het renoveren van de oude olijfmolen onder ons gebouw. In El Bloque hadden we zo'n machtig mooi monument gerestaureerd en nu mogen we het hier weer doen. Bij het opruimen van een oude gang vonden we een deur waar we nog nooit achter gekeken hadden. De spanning was groot toen we de deur openden en vonden geen Doornroosje of zo maar allemaal prachtige oude ruimten die we nu weer in ere gaan herstellen.
Anne en Dolf zijn gisteren in het huwelijk getreden. Het was een prachtige dag met veel dierbare mensen. Ze hadden nog veel meer mensen graag op deze unieke gelegenheid uitgenodigd maar helaas heeft Sacarest ook zijn grenzen zodat er slechts 30 mensen waren die een paar dagen lang deze prachtige dag hebben mogelijk gemaakt. Als bevestiging van hun huwelijk gaven ze elkaar een klein gouden kruis en hingen dat elkaar om. Dit kruis dragen ze nu op hun borst om daarmee hun verleden te schonen, elkaar in het heden te zegenen om samen een liefdevolle en glorieuze toekomst te gemoed te gaan. Hun wens is om kado's voor hun huwelijk in een financiële bijdrage in ontvangst te nemen om het vervolgens te schenken aan Janine Lindner, een vriendin en vroegere huisgenoot van hen. Ze runt sinds enkele jaren een medisch vrouwen project in Nepal. Meer informatie over het werk van Janine vind je op internet: www.tamsarya.nl onder gezondheidsprojecten/de vrouwengezondheidskampen.
Bron huisje
Tot nu toe hebben we veel aan van alles en nog wat gebouwd en opgeknapt. Echter een belangrijke klus bleef maar liggen: De bron. We hebben een bron of eigenlijk meer een waterput die onder in onze vallei ons heerlijke water geeft. We hebben hem per ongeluk gevonden door rond te dwalen en niet van de vroegere eigenaar gewezen gekregen. Na dat we hem gevonden hadden vroeg ik de vroegere bewoner waarom hij me dat niet gewezen had en antwoordde hij: Je hebt er niet om gevraagd! Dat is natuurlijk een boeiend antwoord want hoe weet ik nu dat ik iets kan vragen als ik er van uit ging dat het er niet was. De vroegere bewoner ging z’n water halen in het volgende dorp, dus nam ik aan dat er geen put was. Maar hij ging het in het dorp halen met z’n auto want hij had geen zin om naar boven te lopen met kannetjes water. Weer ervaren we hoe belangrijk het is om de juiste vraag te kunnen stellen van uit open interesse want alleen de juiste vraag leidt tot het juiste antwoord…..
De bron of waterput was slechts provisorisch afgedekt dus had ze aandacht nodig en hebben we er nu een waardig huisje omheen gebouwd zodat het water met respect beschermt wordt. Het huisje viel zo ruim uit en de plek is zo mooi dat we er weer een retraite huisje van maken, een retraite te doen bij de bron is een cadeau aan je zelf.
Anne en Dolf
Dit is een bijzondere tekst voor me want Anne en ik willen jullie gaag laten weten dat we op 16 aug. gaan trouwen. We voelen ons bij elkaar en op deze plek steeds meer thuis en willen daarin zichtbaar worden en voor uit komen met een erg oud ritueel, "het huwelijk". Door de aanwezigheid van Anne op deze plek ervaar ik de goddelijke dimensie. Het is de constante aanwezigheid van stromende levens energie die steeds voelbaarder wordt. Zoals ik met Anne over m'n religieus zijn kan praten kende ik nog niet en voor ons beiden is dat een geschenk. Ook houden we van de stilte, want die is hier ruim voor handen zoals je misschien weet. Bovenal verbindt ons de liefde voor elkaar en de natuur hier. Wat is dat een geschenk om zo in de ongeschonden natuur te mogen leven en werken. Bijzonder dat we die ervaringen hier met medereizigers kunnen delen.
Op het weggetje naar ons kantoor struikelde ik bijna over dit prachtige nieuwe leven. Hun schutkleur was zo goed dat ze bijna weg vielen tegen de achtergrond. Hun overlevingsstrategie was, blijf stil zitten want dan zien ze je niet, maar wat nu als ze je al gezien hebben? Ze bleven toch stil zitten vandaar dit mooie plaatje op 10cm afstand gemaakt. Ik heb een poosje met ze stil gezeten. Erg bijzonder. Ik vroeg me af wat zijn het voor beestjes, toch besef ik me dat m'n aanwezigheid erdoor veranderde. Ik was minder in de ban van het moment en meer in m'n hoofd om te zoeken naar een naam. Ik liet de vraag vallen en gelijk was ik weer in de kostbare ervaring van mij met hen. Toen, wat zou er in ze omgaan? Gelijk besefte ik niet doen, geen projectie van m'n eigen gedachten in het waargenomene proberen te steken. Ik liet het weer vallen en.... weer was "mij met hen" er weer. Gelukkig bleef het een poosje stil in mij en buiten mij.
15 mei 08
Steeds als mensen hier zijn worden ze diep geraakt door onze mooie omgeving. Jose van de paasgroep stuurde ons deze foto waar ze zelf ook op staat. Zelf merk ik een bijzondere verschuiving. Dit paadje wat je hier ziet loop ik al ruim 25 jaar en de laatste 10 jaar lopen we dan hier op "eigen" grond. M'n waardering voor het aanwezig mogen zijn op dit stukje van onze aarde neemt per keer dat ik er nu loop toe! Het tegenover gestelde van gewenning vindt in me plaats. Zou het begrip "eigen" de wereld zo voor me veranderen of loopt de wereld door de jaren heen meer bij me binnen? Het zal een combinatie zijn en ik ben er zeer dankbaar bij.
TagoMago is de naam van ons nieuw gebouwde retraite huisje in de rand van een bos diep verscholen in onze vallij. We zijn van mening dat een persoonlijke retraite waarbij je enige tijd op je zelf in de ongeschonde natuur verblijft, zeer helend voor je zielerust kan zijn. Het huisje hebben we genoemd naar een van de mooiste eilanden van de Balearen archiepel hier voor de kust. Een ander retraite huisje noemde we al Tabarca naar een ander eiland in de Middelandsezee. We zijn ook bezig om stukken van de vallij te verbinden door smalle voetpaden. Als we zo nieuwe gebieden ontdekken en ontsluiten voor het oog is de schoonheid van de natuur hier steeds weer een reden om tijdens het werk regelmatig stil te vallen. Een inspiratiebron voor ons op dit moment zijn Tolle en Oprah die gesprekken houden over Tolle's laatste boek. Deze gesprekken zijn allemaal van internet te downloaden, mocht je geinterreseert zijn schrijf ons dan voor het adres van deze downloads.
De paasgroep was een succes. We hadden een vol huis en de mensen
merkten ook weer hoe de natuur hier voor hen bevordelijk was om de rust in
zichzelf terug te vinden. Hier willen we graag meer gebruik van maken door
een retraite huisje te bouwen op een prachtige stille plek ergens in het
bos. Dat huisje willen we beschikbaar stellen voor mensen die alleen een
tijdje de stilte op zich willen laten inwerken. Onze eigen ervaring is dat
zo'n periode erg bevoordelijk kan zijn voor je ontwikkeling, want
eigenlijk is alles al in je aanwezig maar is er stilte en aandacht voor
nodig om er bij te kunnen komen. Als mensen daar belangstelling voor
hebben kan je contact met ons opnemen.
We hebben de afgelopen week mooi weer gehad maar wel veel wind. Op een
ochtend was de wind zo hevig dat onze grote boom voor het huis een grote
tak op gaf om zelf overeind te blijven. Een derde van de boom is hiermee
verdwenen en het is wel wennen en natuurlijk zonde dat onze prachtige boom
zo'n grote zijarm kwijt is.
Morgen komen de mensen weer bij ons voor de paasgroep. We maken ons weer klaar voor een nieuw seizoen. Al ons bouwwerk is tijdelijk afgerond en we maken er weer een mooie verzorgde plek van. Graag wensen we jullie een fijne pasen toe en hopelijk kom je goed door deze koude dagen. Ook hier ging de temperatuur van de ene dag op de andere van 24 naar 7 en dat is wel even een overgang. Toch zitten de jonge amandelen en vijgen al weer in de bomen, zie de foto bij 13 mrt 07. De cirkel van een jaar dag(maand)boek schrijven zit er weer op. Graag blijf ik het doen en zou het fijn vinden als er mensen zijn die dit geschrijf van me trouw lezen om me dat per e-mail eens willen melden want dat geeft weer inspiratie. Tijn is weer terug van weg geweest en we zijn blij met zijn aanwezigheid en hij is weer graag thuis bij ons.
Op een wandeling gisteren hier in de vallei trof ik dit bijzondere plantje aan en wil de schoonheid graag met je delen. Mocht iemand weten hoe het heet hoor ik dat graag.
Nieuwe douches
Er zijn weer grote veranderingen die ik jullie kan melden. M'n huisgenoten verzeker ik wel eens dat het hier nooit saai zal zijn dus zo ook nu weer. We zijn een buitenbadruimte aan het bouwen. Het sanitair was nog wat pover en met deze uitbreiding hopen we weer aan een behoefte te kunnen voldoen. Twee douches met zonneverwarmd water, drie wastafels, een antieke wasbak met schrob gedeelte en een echte professionele komposttoilet. Met Pasen is het klaar! De toegangsweg naar de poort van Sacarest was een weg voor liefhebbers van terrein rijden. Maar dat bleken er in de praktijk toch minder te zijn als we hoopten. Er waren zelfs mensen die er voor weg bleven. Dat is nu voorbij want het is nu verhard met asphalt! Het was een financieele rib uit het Sacarestlijf. Wel zeer comfortabel nu het er ligt. Een hele verandering die op komst is dat Nel ons per half april gaat verlaten. De geboortegrond trekt en ze vindt dat haar lichaam te gebrekkig wordt voor hier. Ze gaat naar een verzorgingshuis in Rotterdam. We vinden dat erg jammer maar zien dat het al heel dapper was dat Nel mee hier maar toe ging en nog dapperder om weer te verhuizen en nog wel naar de andere kant van Europa. Een bijzondere kleur verdwijnt helaas uit de Sacarest regenboog. We zijn dankbaar voor alles wat Nel ons door de jaren heen gaf. Haar adres: flat 85, Chabotlaan 1, 3055 AA Rotterdam, telefoon 010 422 7323.
19 januari 08
De lente is hier bij ons al begonnen en de hele vallei vult zich weer met prachtige bloeiende amandelbomen. De ene boom staat er noch uitbundiger bij als de andere. Ze zijn wat eerder als andere jaren, misschien toch globale opwarming? Elke nacht lijkt er een hond in de vallei te blaffen maar het is een vos die op zoek is naar een maatje van het andere geslacht, bijzonder om hem steeds op een andere plek in de donkere nacht z'n roep te horen doen. Op een van onze wandelingen lag er in de rivierbedding een volwassen wild zwijn, het leek of hij even lag te slapen. Helaas werd hij niet meer wakker en bleek dood te zijn. Misschien aangeschoten door een jager had hij onze vallei opgezocht om ongestoord te kunnen sterven. Zo ervaren we hier elke dag weer de prachtige levenscyclus die zich in elk moment weer aan ons laat zien: bloesem, partnerschap en de dood.
Vanmorgen om even over 7 uur kantelde de aarde. Wat een wonder dat de hele inmens grote aarde zijn beweging veranderd en wij hier weer meer licht gaan krijgen. Al maanden lang zagen we de zon elke dag meer naar links achter de bergen ondergaan. M'n verwachting was dat een paar weken voor de korste dag de zon zich al niet meer over de horizon zou verschuiven per ondergang maar tot op het laatst verschoof hij nog. Maar alles is relatief en eigenlijk kanteld de aarde niet maar de as van de aarde komt in een andere stand door dat we per jaar om de zon heen draaien. Bijzonder om zo onze nieuwe plek, Sacarest op deze aarde te ontdekken.
Over een paar dagen is het kerstmis en we wensen jullie gaag een vrolijk kerstfeest toe met licht en vrede in je hart. Een week later gaat het jaar ten einde en daar wensen we je graag voor het nieuwe jaar dat je jou hart verder zal openen want dat is naar ons idee de opdracht die we allen te vervullen hebben: open je hart. Een bron van inspiratie is de film "As it is in heaven".