Een persoonlijke retraite in TagoMago is een verblijf op een afgelegen plek in het bos van het Sacarest landgoed waar je door niemand wordt lastig gevallen, hoogstens door je eigen gedachten. In het all-een zijn verliest het ego z'n voeding en komt de ondergesneeuwde ziel weer aan het licht. We stellen dit huisje ter beschikking voor mensen die minimaal een week op zich zelf willen zijn en daar een inspirerende omgeving voor zoeken. We voorzien je daar om de paar dagen van voedsel wat je zelf berijd in de eenvoudige aanwezige keuken. In het alleen zijn is het ook belangrijk om niet meteen voor het gezelschap van een boek te kiezen want dan vul je het denken met de gedachtes van een ander. Door meer te laten dan te doen komt het zijn. Prachtige wandelingen kun je er maken maar toch hoe meer je niet-doet hoe meer de rust en stilte zich in je neerdalen. Een verblijf in je eentje in een huisje midden in het bos zal voor menige vrouw niet steeds even aantrekkelijk zijn gezien je er veilig kunnen voelen. Dat is het mooie van Sacarest dat een grote vallij afgeschermd is van de buitenwereld voor de zo broodnodige rust in ons zelf. Het ontbreken van de bijna altijd en overal aanwezige mens gemaakte geluiden is een verademing. Het is ook een mogelijkheid om de rust en stilte van TagoMago te gebruiken om je creativiteit de ruimte geven en er bijvoorbeeld een artikel of een boek te schrijven.  

Het zelf ervaren hoe we onze innerlijke ladder kunnen beklimmen, vormt het hart van een solo retraite. Zo kun je enkele stappen lopen op de weg naar bewustwording. Sacarest is bij uitstek een stilte-plaats waar dit mogelijk is. Een werkplek met een hoge energie. Met onze aandacht naar binnen, gaan we voorbij aan onze reactieve gedragspatronen, worden de vormen ijler, transparanter. We stellen ons open voor wie we op een dieper vlak zijn.

Ervaringen van een solo retraite kun je lezen in: Ik wist niet dat ik het in me had

Andere ervaringen van een solo retraite zijn van Hetty:

ZOMAAR ZIJN
met mezelf...
met de bron
met m'n boek
met natuur
met de zon
met m'n doek
zomaar puur...

Zomaar Zijn
met mezelf...
geen gemoet
geen gedoe
geen gepraat
zonder tijd
zonder moe
zonder maat...

Zomaar Zijn
met mezelf...
in het huis
de vallei
in het bos
zomaar zijn
zomaar blij
zomaar los...


TagoMago, een magische naam voor een al even magische plek.... Wát een rust, wát een stilte, wát een adembenemende natuur.... en wát een zorg(zaamheid), wát een liefdevolle vriendelijkheid van Dolf en Anne, over Dana gesproken....
Het is de bedding, waarin je hier kunt gedijen, kunt Zijn, je hoeft niets, hoef je nergens zorgen over te maken, je etensvoorraadje wordt in alle stilte ergens neergezet, als er eens echt iets is kun je een SMSje sturen, ga zo maar door.
Je kunt precies zo leven en (be)oefenen als je wilt. Alleen met jezelf, je gedachten, emoties, confrontaties en inspiraties en vooral: GEWAARZIJN. Met al je zintuigen, al je vezels, al je gevoel al je aandacht. Dat is zo HEILZAAM....
Je kunt hier werkelijk in álles oefenen: oordelen ( zelfs over de amandelen die je aan het kraken bent... ), tevreden zijn ( ook met de regen die uit de hemel valt... ), eenvoud, geduld, rust, dankbaarheid, respect, liefde, vrij zijn, angst, zien, horen, ruiken, voelen, proeven ( het eten smaakt écht lekkerder als je het met aandacht en dankbaarheid klaarmaakt... ), denken, stilte, discipline, ijver, concentratie, meditatie, reflectie, je gewoontepatronen in je doen en laten, enz. enz.
En het wérkt ook nog! Doordat alle randvoorwaarden voor een eenvoudig en vervullend verblijf ( ik was hier twee weken ) zijn ingevuld en dan ook nog op zo'n fantastische, met zorg uitgekozen plek, een unieke kans om je "terug te trekken".
Ik prijs me gelukkig, voel me bevoorrecht hier te kunnen en mogen zijn. De meest inspirerende plek ooit voor mij. Eerbied, dankbaarheid en vertrouwen zijn de waarden, die steeds opnieuw boven komen en doorwerken in mijn dagelijks leven.
Als er íets is, dat mij in TagoMago duidelijk is geworden, is, dat je er op kunt VERTROUWEN dat je onderbewustijn zijn werk doet! Je moet er wel zelf de condities voor scheppen om het te kunnen laten gebeuren, randvoorwaarden zoals het willen mediteren, reflecteren, studeren en vooral STIL ZIJN. Wat mij in het bijzonder veel heeft geholpen is het bezig zijn met en reciteren van de boeddhistisch/ethische Positieve Voorschriften, die in wezen alles inhouden waar het om gaat:

Met daden van liefdevolle warmte
zuiver ik mijn lichaam

Met gulle edelmoedigheid
zuiver ik mijn lichaam

Met rust, eenvoud en tevredenheid
zuiver ik mijn lichaam

Met eerlijke communicatie
zuiver ik mijn spraak

Met bewustheid en opmerkzaamheid
zuiver ik mijn geest

Wat mij daarnaast heeft geïnspireerd en gemotiveerd om op te mediteren en reflecteren zijn mijn twee favoriete Dharma-boeken: "De woorden van mijn volmaakte leraar" door Patrul Rinpoche en "Boeddha's dichterbij" door Vessantara.
Met name Vessantara's beschrijving van de Mandala van de vijf Boeddha's met elk een eigen wijsheid en kwaliteit, gesymboliseerd door bijbehorende elementen, kleuren en handhoudingen raakt mij telkens weer diep en geeft mij moed en kracht. Ik heb genoten van het "opbouwen" van mijn schrijn met de vijf Boeddhabeeldjes van de Mandala, omrand met een cirkel van vers gekraakte amandeltjes.... Een ontroerende afronding van een vruchtbare en weldadige retraite-periode.
Als kroon op mijn "werk" is het mij ook nog gegund om in 2010 een Meditatieve Inspiratieweek te begeleiden in het "grote huis" met als thema: "Vijf wijsheden- vijf energieën" ( over de Mandala van de 5 Boeddha's, hoe kan ook het anders! ).
Bij aankomst in TagoMago viel er uit één van mijn boeken een rood papiertje, meegekregen in één van de Metta Vihara Retraites. Hoe kan ik deze impressie beter besluiten, dan met het aanhalen van de tekst die op dat briefje staat:

Wek liefde op, respect en vertrouwen
zoveel als je kunt.
Verwijder wat in de weg staat
en zuiver je van alle smetten!
Luister naar de volmaakte wijsheid
van de zachtmoedige Boeddha's,
onderricht voor het welzijn van de wereld,
bedoeld voor dappere mensen

( bron: Ratnagunasamcayagatha )

Hetty A. Pouli, Nes Ameland, 10 oktober 2009