Het Sacarest Dagboek 2017 opgetekend door dolf
| 11 april 2017 |
|
| We begonnen deze dag op het voorplein, met rond
de twee staande boomstammen als maar vertraagt rondjes te lopen. Het mooie
is dat dit soort oefeningen me tegenwoordig min of meer geschonken worden en
wie weet waar het vandaan komt. We lopen dan in
blauw, alvast met onze Camino
rugzak met zo´n 8 kg draag gewicht en op onze schouders een wandelstick waar
we onze armen in lussen aan hangen zodat we in
blauw ontspannen kunnen ervaren
wat is. Het fascinerende is dat na een rondje of 10 m´n herinnering
naar vroeger toen ik jong was ging en toen wel eens LSD gebruikte en het
zelfde effect ontstond nu weer en we in een stoned gevoel raakten! Hiermee
verbinden we ook, ons unieke Best of Sacarest gevoel, met de straks
te lopen Camino de Santiago! Na een half uur rondjes lopen zitten we dan op
een stoel nog een poos in de zon te mediteren. Dit combineren we met een
sungasing methode die ons steunt in de Licht Voeding. Door het eerste
zonlicht van de dag binnen te laten, ervaren we voeding en gaat de meditatie
steeds dieper. We beseffen ons dat we weer eens heel bevoorrecht zijn dit
alles te kunnen en mogen ervaren. Gisteren gingen we naar Benidorm waar een
APK station is om onze bus te laten keuren en daar werd het bijzondere van
onze unieke Sacarest vallei alleen nog maar duidelijker. De komende tijd
zullen we meer van dit soort dingen moeten ondernemen om alles voor te
bereiden voor onze wandeltocht op de Camino naar Santiago in noord west
Spanje waar we eerst met onze bus heen gaan. Onze oefening is nu om het
uiterst verfijnde gevoel wat het mediteren en in blauw
lopen ons geeft te behouden in de totaal andere wereld beneden aan de kust. Even lopen de dagboeken naast elkaar en later pakken we zeker de draad weer op maar graag nodigen we je uit de komende tijd HIER te kijken om verder mee te leven met ons op de Camino naar Santiago die we gaan lopen. |
| 21 febr. 2017 |
Een bijzonder moment was de
zonsondergang gisteren want de zon kwam weer net
achter de glimlach te voorschijn vlak voor zij onder
ging. Elke dag verplaatst ze zich een stuk naar
rechts want met kerst ging ze helemaal links op de
foto achter de horizon en op 21 maart, als de lente
begint, verdwijnt ze achter de horizon helemaal
rechts op de foto.
|
|
Op de linker foto kan je zien hoe de weg verspert was door een aardverschuiving na de regens van vorige maand en rechts hoe we de weg weer vrijgemaakt hebben. Ons gravertje doet weer erg goede dienst want het grond weg spitten gaat zo een stuk gemakkelijker. Boeiend dat het op een foto veel minder lijkt dan het werkelijk was en dus ook hier weer. Verrassend is dat ons grote regenwater depot wat we in 2011 repareerden en in maart 2013 het grote folie in monteerden is nu na zoveel regen nagenoeg vól!! Dat was ons tot nu toe nog niet gelukt en we zijn nu gerust over ons water kunnen gebruiken deze komende zomer. Bij de boys naast ons zijn rond de 200 bomen omgewaaid en dus helaas hebben ze veel schade. Ook bij ons ontdekten we aan de overkant van ons dal een andere aardverschuiving die een aantal flinke dennenbomen meenam. In ons dagboek van 2007 schreven we in okt. dat we de Sacarest waterval voor het eerst zagen lopen en laten er dan ook een foto van zien. Nu loopt de Sacarest rivier al een maand en dus ook onze 40 meter waterval! De voorspelling dat het hier steeds droger zou worden met woestijn achtige landschappen is dus nu weer gelukkig voor een hele tijd voorbij.
|
||
| 26 jan. 2017 |
Een aantal dagen was Sacarest zomaar weer eens in de sneeuw wat erg mooi was en we genoten er zeer van.
Even geen buiten toilet maar een dag of wat later toen de zon weer scheen zat ik daar zo bijzonder mooi tussen de besneeuwde bergen om me heen dat ik er wel kon blíjven zitten!
Alleen op een gegeven moment was er zoveel sneeuw op de pergola op het terras gevallen dat het dakje bezweek onder het gewicht van de sneeuw zoals je hieronder kan zien. Een aardige ravage bleef over...
Toen de dooi kwam bleef het toch maar regenen en kon het
niet snel genoeg weg dus liep alles onder zoals hier bij het vroegere
kantoor huisje.
Zo even waren we onder in het dal bij het pomphuisje en het bruggetje en steeds hoor en zie je de Sacarest rivier lopen en dat is wel heel te gek en te lang geleden dat de rivier door ons dal liep.
Hier zie je een aardverschuiving bij onze buren in de Ghujaloka vallei en een hele grote boom staat midden op de weg waardoor de Engelse boeddhistische boy´s van hiernaast niet meer weg kunnen en bij ons door het dal willen gaan maar zoals je hieronder ziet was bij ons ook de weg door een aardverschuiving geblokkeerd! Dus kwam het goed uit want als ze er door wilden, moesten ze komen graven zoals hieronder te zien is. Met vereende krachten lukte het om de weg weer vrij te maken en was de verbinding met de ´wereld´ hersteld.
Bij de bron in Ghujaloka stroomt nu zoveel water dat je bijna niet kan geloven dat hij in de zomer droog valt!
Met dat de boy´s bij ons door het dal komen ziet onze weg er nu zo uit!
Dan een mooie oude olijf boom bij een van de houten huisjes werd door de bliksem geraakt en spleet in drieën!
Je kan misschien zien dat we het wat druk hadden de laatste week. De weg naar Sella is weer vrij gemaakt door een grote graafmachine en de boy´s hoeven niet meer door ons dal want onze doornatte weg heeft daar flink onder geleden. Er waren bij hun veel bomen omgewaaid omdat de wind noord was en dus in hun dal er vol op stond en ons oost-west dal gelukkig niet want wij hebben geen omgewaaide bomen. Je merkt misschien dat we ons hier alles behalve vervelen.
|
|
|
30 dec 2016 We zijn alweer aan de laatste bijdrage van dit jaar toe. Graag laten we jullie weten, dat het ons goed gaat en dat hebben we gevierd met een klus die we al lang van plan waren. In de woonkamer hebben we 2 paar openslaande deuren waarvan we er maar meestal één stel gebruiken. We konden door die deuren, die met ramen zijn uitgerust, niet zo mooi naar buiten kijken door die brede stijl in het midden. Dus was er al lang het plan de deuren te vervangen door één groot raam met er onder een houten frame. Doch makkelijker gezegd als gedaan. Daarom hebben we er een klein project van gemaakt en na goede voorbereiding was het raam én het houten onderstuk in één dag gewisseld met de deuren. Eigenlijk is het leuk om zo´n klus eerst een poosje te laten liggen alvorens het te volbrengen want ik merk nu dat daardoor het ervan genieten, nu het klaar is alleen maar des te groter is. Boeiend is als iemand die nu binnenkomt en van de verandering niet wist, zo verrast en onder de indruk van het uitzicht reageert. We zijn heel blij met deze nieuwe aanwinst. Ook nu weer stond ik er van versteld hoe m´n energie zo soepel liep en ik zou haast zeggen dankzei de licht voeding. Want dat gaat me nog steeds goed en fascinerend makkelijk af. Wat me ook opvalt is dat ik eigenlijk al een hele tijd geen last meer heb van m´n rug waarvoor ik toch soms geruime tijd op bed moest liggen als ik weer eens iets te veel had gedaan. De zon schijnt hier dag in dag uit ruimschoots en maakt het leven voor ons hier daardoor alleen al tot een feest. We wensen jullie van harte een gelukkig en inspirerend nieuw jaar.
|
|
