| Het Sacarest dagboek
2025
opgetekend door Dolf
|
||
|
|
|
|
|
1 febr. 25
|
Het nieuwe jaar
2025 is alweer een maand onderweg dus ga ik weer een bijdrage hier achter
laten. Vorig jaar is het er soms bij ingeschoten maar vol goede moed
ga ik er weer tegen aan.
Er is naar mijn mening veel gebeurt om over te berichten dus daar gaan
we. De afgelopen jaren waren we druk bezig met de groepen van Joel hier te
faciliteren. Meestal in de herfst kwam hij dan met de planning voor het volgende jaar. Zo hadden we een afspraak met hem dat hij een paar dagen voor kerst langs
zou komen. Wij dachten natuurlijk om de planning voor 25 te bespreken. Het werd anders want hij gaf aan te willen stoppen met ons want hij had
besloten geen concessies meer te willen doen. Samenwerken is
volgens mij, geven en nemen
of wel soms krijgt de een meer z´n zin en de volgende keer de ander dus
steeds min of meer aanpassen. Hij had een bestelwagen bij zich en heeft die zelfde dag al z´n spullen
ingeladen en is met de noorderzon vertrokken. We hadden een vreemde kerst en
konden de nieuwe werkelijkheid nog niet helemaal inpassen… Het afgelopen jaar hadden we soms in een maand 3 groepen hier zodat we er
echt tegenaan moesten om steeds alles op tijd weer in orde te krijgen. Eind augustus hadden we zelfs een groep in huis van wel 50 deelnemers… Met de staf erbij waren we met 60 mensen die allemaal een eigen kamer of
tent hadden en 2 x per dag voor een warme maaltijd
kwamen. Zelfs die klus hebben we met enige trots goed
geklaard! Onze kok was Padmashalim uit Ghugjaloka, de
boeddhisten vallei in het dal naast ons. De pannen waren zo groot dat hij
soms op een krukje moest staan om er in te kunnen roeren. Samen met Sergio,
de vriend van mn dochter dakkha, hebben ze werkelijk prachtige maaltijden
gemaakt die van een lopend buffet door ieder kon worden opgeschept. M´n el Bloque ervaringen hielpen, want met Ben Bos, die jaren lang bij ons
groepen gaf waren er soms ook wel 40 deelnemers.
Nu is het stil in Sacarest en genieten we van de mooie voorjaarsdagen
met prachtige amandelbloesem. Hierboven foeter ik een beetje
op hoe de samenwerking met Joel eindigde maar het is, net als in relaties
de kunst om over zo´n onaangenaam voorval heen te kunnen stappen en te
beseffen dat er veel meer goed ging. Zo ook met Joel want er kwamen
bijvoorbeeld veel
boeiende mensen via hem naar Sacarest en de meesten gingen zeer geïnspireerd
weer naar huis. Bedankt Joel, voor de boeiende tijd
die we hier in Sacarest hadden. Helaas zitten we nog steeds met in ons achterhoofd de dreiging van de xyleja
mensen waar we vorige jaar al eerder over schreven en die weer een besmetting gevonden hebben ruim een jaar geleden en
iedere dag kunnen ze verschijnen om ons er op te wijzen dat er weer zo´n 50
prachtige amandelbomen om moeten. Helaas helaas en waarom mag joost weten
want het helpt niks wat ze doen dat omzagen van de amandelbomen en spuiten
met gif. Gelukkig zijn de xyleja mensen nog niet geweest en
staan er veel amandelbomen er weer prachtig in bloei bij. Een paar jaar geleden schreef ik over de sukkelende gezondheid van Anne
wat ons maar zorgen bracht omdat we maar niet verbetering konden merken. Met
kerst kregen we naast het bericht van Joel ook goed nieuws want de
bloedwaardes van Anne gaan weer de goede kant op. Dit gaf ons weer een grote
diepe dankbaarheid en beseffen hoe belangrijk eigenlijk gezondheid is. Als
het goed gaat is het eigenlijk vanzelf sprekend tot dat een ziekte zich
manifesteert en dan veranderd alles. Vorig najaar kwam ik vaak in het ziekenhuis dat hier in
de buurt is, waar mn oude makker Stijn lag
met ernstige klachten. Helaas mocht de hulp waaronder chemo
therapie die hij er kreeg niet baten en
overleed weer een oude vriend van me. Nu ik op weg ben naar de tachtig besef
ik hoe gezegend ik ben met een nog altijd goed werkend lichaam en geest.
Zeker door al de dokters bezoeken van de laatste tijd die ik met Anne mocht doen realiseer ik me
wat het is als het immuunsysteem niet meer toereikend is om onze gezondheid
weer op orde te brengen. Via diverse artsen kwamen we hier in de buurt terecht bij een holistische arts die ons
vertelde over een unieke behandel methode wat de naam Met deze Genos therapie voor Anne zijn we nu een paar maanden onderweg en realiseren ons dat er zoveel is waar we weinig van afwisten. De link hierboven naar de uitleg ervan gaat me door iets te weinig medische kennis mn pet iets te boven maar soms vragen mensen ernaar en er is op internet nog weinig te vinden over Genos therapie dus maakte ik deze website ervan. Over dit onderwerp is zoveel te schrijven dat ik je aanraad op de site te kijken mocht je belangstelling hebben. Het meest bijzondere is dat ze gepersonaliseerde medicijnen maken dus worden er een paar druppels bloed van Anne naar een laboratorium gestuurd en die maken na onderzoek wat nodig is daar een medicijn voor Anne van, in tegen stelling tot de farmaceutische industrie die een medicijn zoals chemo therapie, maakt voor een bepaalde ziekte doch altijd met soms ernstige bijwerkingen. De genos behandelingen hebben geen bijwerkingen want het is een op maat behandeling. Net als het verschil tussen confectie kleding of op maat van een goede kleermaker. |
|
|
|
Wat ons in het leerproces rond de genezing van Anne ook veel heeft gebracht zijn de lessen van Dr. Joe Dispensa. Hij had na een ongeluk z´n onderste ruggenwervels gebroken en de artsen gaven hem geen hoop meer ooit nog te kunnen lopen. Hij bedankte voor de diagnose en liet zich naar huis brengen. Via gedachte kracht genas hij zich zelf in 6 weken volledig en is nu met z´n gedachtegoed beroemd aan het worden. We hebben een online cursus bij hem gedaan en zijn onder de indruk van de mogelijkheden die er in ontstaan voor persoonlijk ontwikkeling. Mocht je de Formula cursus willen proberen kan ik je de eerste lessen en meditaties toesturen, laat maar weten. Een andere les die we kregen was via multidimensionale muziek. Als ik de multidimensionale muziek van Chollet beluister lossen mn gedachten min of meer op en krijg ik lichte hallucinerende ervaringen. Het geeft me wat toegang tot die 95% die anders aan me voorbij gaan ... Op onze homepage onder het kopje, Van de redactie, kan je meer van Chollet beluisteren. Een koptelefoon is aan te raden voor de driedimensionale gewaarwording.
|
|
|
7 mrt 2025
|
Het is zover want een paar dagen geleden stonden de mensen van de Xyleja bestijding op de stoep om ons er op te wijzen dat de tijd is aangebroken om de amandelbomen om te zagen. In de wet ter bestrijding van Xyleja had ik gevonden dat de eigenaar van een terrein met besmette bomen het recht heeft de bomen zelf om te zagen. Daar maak ik gebruik van om op een respectvolle manier afscheid te kunnen nemen van onze trouwe producenten van heerlijke amandelen. Heel veel jaren hebben ze ons en onze voorgangers op Sacarest gediend .... Nu is de tijd gekomen ze helaas los te laten gelukkig konden we nog een keer genieten van de prachtige en overweldigende volle bloesem alsof de bomen wisten dat het de laatste keer was .... de zoveelste oefening in loslaten. Er is een stille hoop dat door het zagen zelf te doen misschien van uitstel wel afstel zou kunnen komen. De xyleja mensen vertelde me dat niemand het zagen zelf doet maar het door de overheid laat doen. Klopt, ik ben misschien wat ongebruikelijk in mn denken en handelen. | |
|
|
|
|
|
Hoe veel ruimte heb ik in mijn bewustzijn? Deze vraag draag ik al een poosje met me mee. Het kwam in me op, toen ik voor m’n huisje in het donker naar de sterrenhemel zat te kijken, wat ik vaker doe. Als ik naar boven kijk, tussen de sterren door in het oneindige zwart dan vraag ik me af: Kan ik bevatten wat ik zie? Een ruimte zonder einde….. Soms krijg ik er wel eens de lucht van te pakken, een gevoel van eindeloos èn te kunnen beseffen dat het m’n brein te boven gaat en dat is ok. Door de ruimte in m’n bewustzijn te onderzoeken kom ik al gauw m’n beperkingen tegen. Mijn identiteit is de jas die ik aangetrokken heb en heeft vele lagen èn geeft beperkingen. Zoals bijvoorbeeld de taal die me het meest eigen is, Nederlands, de taal van het land waar ik geboren ben. Andere talen spreek ik ook maar beperkter. Mn ervaringen en kennis op diverse gebieden. Doch er is vele malen meer waar ik weinig of niks van af weet. Een voorbeeld voor identiteit of vereenzelviging is wel dat ik laatst een Oekraïense soldaat hoorde zeggen, voor z´n land bereid was te sterven... maar we zijn toch allen èèn? Door de vele reizen die ik gemaakt heb in Afrika en Zuid-Amerika gaan er een soort van lampjes branden als ik naar onze wereld bol kijk. Doch er is zoveel meer waar ik nog nooit geweest ben. Door de bijzonder wijze lessen van Joe Dispensa en zijn werk om z´n gedachtegoed uit te dragen komen er vele nieuwe werelden op m’n pad. Ook de vele workshops en cursussen die ik deed verruimde m’n blik. Misschien wel het meest door de 2 jaar beoefening van lichtvoeding. De laatste tijd ervaar ik dat m’n zicht wat afneemt en dat komt waarschijnlijk door cataract. Zou ouderdom ook kunnen lijden tot minder ruimte hebben in ons bewustzijn? Ik ben al aardig op weg naar de tachtig en zet me er voor in jong van lijf en geest te blijven. |
|
|
9 apr 2025 |
Een paar weken geleden kregen we een bericht van Bjorn of hij mocht langskomen om me te interviewen. Hij had ons adres via via gekregen en het leek me een goed idee om mn verhaal hem te vertellen. Hij is geweest en we hebben het interview gehad en inmiddels staat het zelfs al op internet. Bjorn dankjewel voor het idee en de moeite. Hier is de link. Mocht je het beluisteren en me er feedback of waardering voor willen geven ben je meer dan welkom. |
|
|
|
Over een paar dagen gaat Anne naar haar ouders in Duitsland en om er de verjaardag van haar vader te vieren want wie weet is het de laatste mogelijkheid want hij heeft de respectabele leeftijd van 89 jaar bereikt maar is inmiddels aardig bros geworden. Voor mij ontstaat er dan weer de ruimte om een aantal weken solo in Sacarest te zijn wat ik elk jaar onder ga omdat het een soort geestelijk reiniging voor me is. Paul Ferrini zegt hierover dat Alleen-zijn noodzakelijk is voor je emotionele gezondheid en brengt het alleen-zijn op originele wijze in verband met de ademhaling. De ademhaling staat voor het tot je nemen van een ervaring, de pauze tussen het in en uit ademen voor de assimilatie en de uitademing voor het loslaten. Volgens hem is het nodig om af en toe alleen te zijn, omdat het je de tijd en ruimte geeft, om je belevenissen te integreren en er iets van te leren. |
|
|
|
|
|
|
15 april 2025 |
WELKE
GESCHIEDENIS WILLEN WE CREËREN? NU? HET KWANTUM VELD. Creëren we een toekomst gebaseerd op ervaringen uit het verleden of creëren we onze toekomst nu? Hoe dan? Wat zegt het kwantum veld hierover? Kwantum wetenschap interesseert mij al jaren. De werking heb ik zelf ervaren en ervaar ik nog steeds. Om het beter te kunnen delen, vroeg ik AI om een inzichtelijk antwoord op deze vraag. Het antwoord bevestigt volkomen wat ik altijd al voelde en hoe nu vanuit het kwantum perspectief de wetenschap ver gevorderd is in het wetenschappelijk aantonen hoe wij creëren. Onbewust en bewust. Ja, in zekere zin bouwen we onze toekomst op basis van het verleden, maar we hebben ook de mogelijkheid om bewust te kiezen wat we willen creëren in het nu. Dit idee sluit aan bij de inzichten uit de kwantummechanica en kwantumfysica. Wat zegt kwantummechanica hierover? Superpositie & Mogelijkheden Volgens de kwantummechanica bestaat de werkelijkheid niet als één vaste, bepaalde uitkomst, maar als een verzameling van mogelijkheden (superpositie) totdat er een waarneming plaatsvindt. Dit betekent dat onze toekomst niet vastligt, maar een veld van potentie is dat we beïnvloeden door onze focus en keuzes. (@wat je aandacht geeft, groeit) Het Waarnemerseffect (Observatortheorie) In experimenten zoals het beroemde dubbele-spleet-experiment blijkt dat de uitkomst verandert afhankelijk van of er een waarnemer is of niet. Dit suggereert dat bewustzijn en waarneming een rol spelen in het manifesteren van realiteit. Met andere woorden: waar je je aandacht op richt, beïnvloedt de vorm die de toekomst aanneemt. (@focus je op wat je al kent, of sta je open voor nieuwe zienswijzen?) Het Nu-Moment & Creatie Kwantumtheorie ondersteunt het idee dat we in elk moment een keuze hebben. Aangezien realiteit niet vastligt, kunnen we bewust kiezen welke toekomst we creëren door nu onze focus en energie te richten op wat we wel willen. (@heart-mind coherentie - zo creëer je wat bij je eigen hart en pad klopt)) Parallelle Realiteiten & Tijd Sommige interpretaties van kwantummechanica suggereren dat er meerdere mogelijke realiteiten naast elkaar bestaan, en dat we door onze keuzes en overtuigingen ‘overschakelen’ naar een bepaalde lijn van mogelijkheden. Dit zou betekenen dat jouw toekomst niet bepaald wordt door je verleden, maar door wat je nu kiest. (@vandaar de verschillende waarheden?) Conclusie: Kwantummechanica lijkt te suggereren dat we geen passieve slachtoffers zijn van ons verleden, maar actieve medescheppers van onze realiteit. Het verleden heeft invloed, maar is geen vaste beperkende factor. Wat we nu denken, voelen en doen, bepaalt de richting waarin onze toekomst zich ontvouwt. P.S. Het is mijn ervaring dat het werkt en mijn passie om dit perspectief te delen en mijzelf daarin te ontwikkelen. |
|
|
25 april 2025 |
Weer een update uit solo sacarest. Tot gisteren was er 2 weken een noorse solo ganger in een van de huisjes boven in de vallei. We hadden geen contact als alleen wat voor voedsel ik voor hem zou verzorgen. Nu is hij weg en ik merk dat het verschil maakt om echt helemaal menselijk alleen in onze vallei te zijn met alleen gezelschap van de vos, steenbokken, zwijnen, eekhoorntjes en wie weet wat al meer allemaal hier rond sjouwt. De vos liet vannacht midden op de mooie tafel op het terras een bescheiden drolletje achter en communiceert zo met me. Iets wat me echt verrast is een internet cursus die ik nu volg over de aard van het Kwaad. Het leert me veel over bijvoorbeeld een stukje van de 95 % die buiten ons bewustzijn is of was in mijn geval want de sjamaan die de cursus geeft heeft weer gordijnen voor me opgetild om meer spiritueel inzicht te krijgen. Het gaat o.a. over de spirit world en hoe deze wereld invloed op ons kan hebben ten goede maar helaas ook ten kwade. Deze Alberto, een sjamaan uit zuid Amerika leert ons hoe je deze onzichtbare krachten in goede banen kan leiden. Ik besef dat als je met mensen werkt op spiritueel niveau het echt nodig is de eventuele geesten die via cliënten binnen kunnen komen leert te ontmantelen om zelf schoon en gezond te blijven. Vaak heb ik me afgevraagd waarom diverse mensen die ik door de jaren heb leren kennen en die zelf intensief met cliënten werkten, te vroeg zijn overleden. Alberto leert ons dat sommige demonen zeer ziekmakend kunnen zijn tenzij we ons ervoor beschermen en reinigen. Mensen met geestelijke problemen kunnen door deze demonen bezeten zijn. Mocht je meer van Alberto Villoldo willen lezen daarvoor heb ik op onze site een e-boek gezet dat je kan downloaden. Het boek heet Healing volgens de Sjamanen Uit de kwantum leer is me gebleken dat er parallelle werelden bestaan. Alberto leert me over die verschillende werelden. Zeer de moeite waard en mocht je er meer over willen weten kan je me een whatsapp sturen om een van de lessen te ontvangen. 0034 609 609 404 is mijn whatsapp contact.
|
|
|
1 mei 2025 |
Al vele jaren loop ik over deze aarde met een constante toon in mn hoofd wat men tinitus noemt. Langzaam maar zeker wordt het geleidelijk beetje bij beetje steeds harder. Is dit geluid wat ik hoor nu werkelijk of niet want alleen ik hoor dit geluid. In mn dromen ontbreekt het geluid. Om een idee te geven hoe intens het geluid is kan je het vergelijken met het geluid van een staafmixer. Vele artsen heb ik geconsulteerd en ze zeggen allemaal dat er niks aan te doen is. Om eerlijk te zijn is dat een leugen als artsen je dat zeggen als of ze al wetend zijn. Omdat ik nieuwsgierig van aard ben heb ik de behandelend prof die Anne met Genos therapie behandeld weer eens gevraagd of er aan mn tinitus wat te doen valt. Tot mn verwondering zei de prof zowaar: ja hoor ik heb daar goede resultaten mee met mn patiënten. Iets in me zei, geef nooit op en ga dit experiment aan. Onlangs las ik een artikel van een collega tinitus drager die er veel meer onder leed als ik. Hier is het artikel met zijn verhaal om te downloaden als je wil. Het bizarre is dat veel jongeren via hun mobiel naar muziek luisteren wat ze helaas veel te hard hebben staan want het gevolg is onherroepelijk dat ze later ook tinitus krijgen. Doch dat geld ook voor mensen die nog roken terwijl het op het pakje staat wat hen te wachten staat. Maar goed, ik ga voor een Genos behandeling voor mn tinitus. Het traject is zo boeiend wat ik er met Anne in meegemaakt heb, dat al zou het resultaat minder zijn als mn wens, ik het toch leerzaam genoeg vind en je weet maar nooit want hoop doet leven. .
|
|
|
|
Mijn broer
|
|
|
17 juni 25 |
Kies je zelf het gezin waar je uitkomt? Mijn broer is vorige week onverwachts gestorven. Aangezien ik maar één oudere broer heb/had, was de kans groot dat me dit maar één keer in mn leven kon gebeuren. Het nog eens over doen is onmogelijk en er is maar slechts één enkele kans... Zo ver ik kon waarnemen heb ik ervaren dat mn broer een soort van stevige hekel aan me heeft gehad want het was altijd gelazer met hem. Als kleine jongen was het best lastig om door mijn 2 jaar oudere broer altijd gepest te worden en hij heeft me in mijn beleving echt nooit geholpen. Voor hem bestond alleen het grofstoffelijke , terwijl mijn belangstelling en ervaringen veel meer in het fijnstoffelijke vlak liggen. Begrip voor mijn wereld ontbrak bij hem in bijna alle kleuren. Lang heb ik me afgevraagd wat de bedoeling was van deze voor mij lastige sytuatie. Soms dacht ik wel eens aan de insteek die boeddhisten in zo´n geval hebben: Je kiest het gezin waarin je geboren wil worden. Maar waarom koos ik voor deze setting? In elk geval geeft deze zienswijze me de mogelijkheid om min of meer uit zelfmedelijden te blijven want dat brengt geen verbetering in mn leven. M´n moeder had een stevige postnatale depressie na mijn geboorte, zodat ik de eerste tijd van mn leven bij een tante verbleef en na 20 jaar zorg voor mn moeder gehad te hebben en haar in mijn huis ook onderdak te verschaffen, werd ik geconfronteerd met haar besluit dat ze me nooit meer wilde zien, voor mij nog steeds onbegrijpelijk. een jaar later stierf ze op 96 jarige leeftijd. Waarom kies ik voor zo´n gezin … ? Deze vraag geeft me de kans om met belangstelling te kijken wat een vaststaand gegeven lijkt. De vraag opent de kans om er van te leren. Ook Johan Kruif wist dat al want zijn lijfspreuk was, “Elk nadeel heb z´n voordeel”. Hoe ouder ik wordt hoe minder er over blijven die mijn voorgeschiedenis meegemaakt hebben. In mn jeugd had ik zo´n 26 ooms en tantes maar de laatste ging 2 jaar geleden heen. Het was best een verrassing voor me toen ik vorige week een berichtje op mn telefoon zag van mn neef dat mn broer, zijn vader, een week na z´n tachtigste verjaardag was overleden aan een hart stilstand. Gisteren kwam ik terug van de begrafenis in Nederland. Dankbaar ben ik met mn besluit om hem een laatste afscheid te brengen en eigenlijk nu pas te kunnen ervaren wat hij aan kinderen achter laat. Door het heengaan van mn broer kwamen zijn zoon en dochter eigenlijk nu pas voor mij tevoorschijn. Diverse keren had ik geprobeerd het contact met mn broer vlot te trekken doch daar zijn twee voor nodig … Door de verhalen van een aantal sprekers
op de begrafenis kwam gelukkig ook de andere kant van mn broer boven want ze
waren hem dankbaar voor z´n zorg en toewijding. Iedereen heeft meerdere
gezichten die hij laat zien, het ene vriendelijke gezicht
hier en het andere strenge gezicht daar... |
|
|
|
|
|
|
21 jun 25
|
Gisteren,
toen ik aan het werk was op mn laptop werd
het scherm ineens eerst half zwart en iets later
geheel zwart, zoiets van, game over
… na van alles geprobeerd en hier en daar
wat rond gevraagd te hebben zeiden
de specialisten dat een nieuwe computer het beste
was omdat in de herfst er een nieuwe Windows versie
aankwam en mn computer, volgens de kenners, daar niet mee om kon gaan.
Aangezien ik het lastig vind als waardevolle
spullen die ik vaak gebruik kapot gaan, heb ik zoeven een soort
van gebed gedaan zoals ik geleerd
heb van Jo Dispensa of mn laptop het als je blieft weer wil doen.
… de kunst is dan om het gevoel toe te laten dat ik heb
als hij het al weer doet, want zo creëer je, je toekomst. Geloof
je in wonderen ? Ik gelukkig steeds meer want na de
computer voorzichtig open gedaan te hebben,
doet hij het weer zoals vanouds en heb ik Nel maar weer bedankt
want zei is mn bescherm engel geworden… net heb
ik van vreugde een ronde dansje
op het voorplein gedaan ...
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
Aangezien ik naast dat ik in deze solo periode werk aan mn binnenwereld, werk ik ook graag aan m´n buitenwereld om de balans te houden. Over het binnen werk heb ik al het een en ander bericht dus weer over m’n klusjes in de grofstoffelijke wereld. Al wat jaren ben ik bezig om de daken van onze houten huizen één voor één te vernieuwen. Deze keer was het huis van Anne en mij aan een hoognodige beurt toe. Dus eerst alle voorbereidingen getroffen zoals de juiste nieuwe dak bedekking. Gelukkig hadden we van de vorige dak vernieuwingen geleerd dat de nieuw gekozen dakplaten voor ons prima werken dus dakplaten aangeschaft. Dan uitgedacht hoe die op het dak te krijgen en als het kan alleen. Waarom alleen zou je kunnen vragen. Kijk als ik alleen werk kan ik pauzeren als ik wil, kan gaan zitten uitpuzzelen hoe verder als ik wil, kan zelf mn tempo bepalen zoals ik wil enz.. Toen ik alles gereed had ben ik begonnen met de oude dakbedekking er af te halen na eerst gekeken te hebben dat het weerbericht aardig zeker aangaf dat het droog zou blijven. De oude dakbedekking was met flexibele bitumen platen, doch wat bleek door de jaren dat én de zon at ze zeg maar op én een insect boorde er gaten in dus hopeloos om dat steeds weer met lapmiddelen te verhelpen. Om een lang verhaal wat korter te maken, oude dakbedekking eraf en de nieuwe er op incl. extra dak isolatie. Er waren kleine platen van 2 meter en grotere van 3 en die waren me net te zwaar dus gelukkig kwam mn dochter een middag langs zodat we die er samen op konden leggen. Met dat ik zo op het dak diverse dagen bezig was en af en toe even ging zitten en om me heen keek, merkte ik hoe bijzonder uitzicht ik op het dak had …. En zo ontstond het plannetje om een geniet/gewél zitje te maken op de nok. Eén van de foto´s laat zien wat het resultaat is en met groot genoegen zit ik daar in de ochtend te mediteren. Tijdens dat daar zitten ervaar ik een wat trots gevoel over wat ik aan het doen ben. De foto´s laten zien wat woorden niet kunnen … met wat inzoomen kun je meer details zien.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
10 aug 2025 |
Gisteravond
gebeurde, ik zou zeggen een wonder. Het was tegen middernacht en opeens zag
ik in de nachtelijke hemel iets heel onbekends, het leek op een brandend
vliegtuig of zo iets maar daar ging het veel te snel voor ... het was echt
een enorme vuurbal met een hele lange staart . Dus een komeet die in de atmosfeer kwam moet het geweest zijn. Nou het was van een ongelofelijk kaliber het ging het hele luchtruim door van ongeveer waar de zon ondergaat tot waar die opkomt ... ongelooflijk mooi en indrukwekkend en om het nog mooier te maken scheen boven de komeet de volle maan met op de achtergrond de Campana, onze huisberg zie je het voor je. Gelukkig is het hier in sacarest echt donker want straatlantarens bederven je dit zicht. Helaas dacht ik te laat aan een foto maken zo perplex was ik ... maar gelukkig staan die op internet want de foto hieronder is nagenoeg zo echt als het gisternacht was (de volle maan en de huisberg moet je er nog bij denken) ...
|
|
|
|
|
|
||
| Vandaag is het de
kortste dag van het jaar en zoals misschien voor
velen, een reden voor een terug blik. Het kalender jaar zit er alweer bijna op en er zijn voor mij wat vermeldenswaardige gebeurtenissen geweest in 2025. Ongeluk met mn voet, Anne die herstellende is, m´n enige broer overleden, onze amandelboomgaard moest omgezaagd, daken vernieuwd, om er maar een paar te noemen.Voorgrond is het ongeluk wat ik van de zomer had waardoor ik eerst een maand in bed lag en de laatste 3 maanden meestal overdag in een rolstoel zat/zit nu ook... Ik heb nooit geweten wat dat met me doet tot dat het zover is. Bijvoorbeeld op straat groeten rolstoelers elkaar. Meestal wordt alleen de begeleider aangesproken i.p.v de rolstoeler... enz. Er ging een nieuwe wereld voor me open ook omdat er veel ziekenhuizen met dokters bezoeken waren, maar nu was ik de patiënt. Al eerder schreef ik over dr Joe Dispensa waar ik een cursus bij deed om jezelf te kunnen helen. Dus werk aan de winkel! Op veel niveaus zoals letterlijke wondverzorging van mn verbrijzelde voet. Veel pijn ervaren en daar een draagbare vorm voor zien te vinden. Maar het lastigste is de beperking die ineens over me heen kwam, Niet meer kunnen lopen, althans voorlopig en de chirurg gaf aan dat ik 50 % kans had mn voet te kunnen behouden ... Bij zo´n bericht gaat mn brein toch even met me aan de haal, niks rustige meditaties waar nu alle tijd voor is... De sleutel in het werk van Joe Dispensa ligt in het kunnen voelen, dat het helingsproces al achter de rug is... dus in gevoel me kunnen verplaatsten naar alweer geheeld te zijn. De lessen die ik bij hem deed gingen daar over. Stel je gevoelsmatig voor dat je weer kan lopen en doen wat je wilt terwijl dat nog niet zo is. Het gaat erom dat mentaal niet genoeg is maar het in mn hart kunnen voelen, iets wat nog moet komen, al kunnen voelen. Dit besef en gevoel kunnen genereren over meerdere uren per dag ... ga er maar aanstaan. Ik kon niet eens staan ...Dit om je een idee te geven waar ik mee bezig was en ben. Op de foto´s hieronder zie je de reparatie van mn voet vlak na het ongeluk en 3 maanden helingswerk later ... |
|
|
| Bij het zien van de 2 afbeeldingen van mijn voet ervaar ik diepe dankbaarheid dat deze heling mogelijk is in 10 weken. Een paar dagen geleden was ik weer bij de traumatoloog die de pennen in mn voet plaatste die er voor zorgden dan de gebroken midden voet beentjes weer tegen elkaar aan zouden groeien, hij was echt stom verbaasd bij het zien van de heling van mn voet en hield me voor een tovenaar. Wat heeft dit mogelijk gemaakt? Veel uren heb ik me krachtig geestelijk voorgesteld dat mn voet weer geheeld is. Dus de vreugde te voelen dat ik weer loop...dat ik de natuur om me heen ervaar die langzaam voorbij glijd... de dankbaarheid ervaar dat ik me voortbeweeg en dit tot in elke vezel ervaar. dr Joe Dispenza heeft me dit geleerd en in vreugde ervaar ik dat het werkt. Misschien even belangrijk was de zorg en steun die ik kreeg van m`n geliefde Anne, die me zo trouw heeft bijgestaan al die weken. Haar ben ik heel dankbaar voor deze steun. Ook de artsen, m`n dochters, vrienden èn de Genos therapie die ik ik ontving als extra ondersteuning. Voorzichtig begin ik weer de eerste stappen te zetten en is fysiotherapie en veel oefeningen doen hard nodig ... Geduld en doorzettingsvermogen zullen me bijstaan om dit proces zo goed mogelijk te volbrengen. |
| In deze zelfde maanden kwamen ook nog eens de xylella mensen met het bericht dat nu echt alle 45 prachtige oude amandel bomen omgezaagd moesten worden. Cor woonde ook weer een poos bij ons in sacarest zodat hij geweldig geholpen heeft met de eerste lading bomen te zagen en later met de hulp van de buddhisten uit het dal naast ons die de rest deden. Toen ze kwamen controleren moesten de puntjes nog op de i gezet worden en dat hebben we de overheid laten doen want het respect vol omzagen hadden we zelf gedaan |
|
|
|
|
| wordt weer vervolgd ... |