Over de meesten kwam ik op de een of andere manier heen en lieten ze me met rust, echter sommigen kwamen jaren later toch weer opduiken mede door mn hogere gevoeligheid door licht voeding.

Andere mensen staan zo stevig in hun schoenen dat het lijkt of niets hen kan deren, echter kunnen de pijnlijke gebeurtenissen dan toch jaren later via ellerlij klachten naar boven komen.

Een fascinerend fenomeen is dat uit onderzoek gebleken is dat er 5 goede dingen in ons leven zich kunnen voordoen die dan onderuit gehaald kunnen worden door één pijnlijke gebeurtenis. Ons brein registreert dus 5 x zo intens iets pijnlijks als iets vreugdevols. Je zou min of meer kunnen constateren dat we misschien soms wel wat verslaafd raken aan ons lijden. Het tv of kranten nieuws gaat daarom ook meestal over iets dat verkeerd ging.

Er gebeurt in ons leven van alles maar als er 25 procent mis gaat komt vaak toch de opmerking dat die gene altijd pech heeft en het zelf ook zo ervaart en ondervind. 

Je zou kunnen zeggen dat zo´n waarneming niet eerlijk is want 75 % ging goed. Belangrijk is het om te beseffen dat helaas ons brein zo meestal de wereld waarneemt, het glas zien we dus dan als half leeg.

Een ontdekking is voor me om me zo af en toe eens af te vragen of we wel kunnen geloven wat we denken?

De benaming Demonen is een hulpmiddel voor me want het lijken insluipers en het gebeurt meestal zonder dat we het in de gaten hebben.

 

In het boek De Opstand van het Lichaam, schrijft Alice Miller over de ontkenning van het lijden in onze kindertijd. Het gaat om de vraag wat voor consequenties de ontkenning van onze echte en krachtige emoties heeft voor ons lichaam. Deze ontkenning wordt van ons gevergd door moraal en godsdienst. Mensen die in hun kinderjaren geleden hebben en/of mishandeld zijn, kunnen zich slechts met behulp van verdringing en afsplitsing van hun ware emoties proberen te houden aan het vierde van de tien geboden. Ze kunnen hun ouders niet eren en liefhebben, want onbewust vrezen ze hen nog steeds. Ze blijven een leven lang hopen eindelijk de liefde te ontvangen die ze nooit hebben ervaren. Het vierde gebod, als onderdeel van onze traditionele moraal zorgt er uiteindelijk voor dat ons lichaam in opstand komt en reageert met ziekte. Wanneer we geloven dat we voelen wat we horen te voelen, en steeds proberen niet te voelen wat we onszelf verbieden te voelen, worden we ziek – tenzij wij onze kinderen of partner de rekening laat betalen door hen te gebruiken als projectievlak voor onze onderdrukte emoties. Zo manifesteren zich de demonen uit onze kindertijd in onze relaties van nu.

 

Erg belangrijk is dat ik de demonen in m´n leven leerde kennen want door ze onder ogen te komen ontneem ik ze een stuk van hun macht.

Zelfs is het mogelijk om ze zo te ontmaskeren zodat je ze voor je kan inzetten dus in plaats van tegenslag kunnen ze ook je voordeel worden.